Crocs

Barbara Pavinati

RABARBARA RAASKALT

CROCS

Buitenshuis presenteren we ons als een jong, modern, vlot en eigentijds stel. Binnenshuis kunnen Boef en ik soms weleens een beetje kneuterig en ouderwets zijn. Neem bijvoorbeeld onze sloffen of, als je dat een betere benaming vindt, pantoffels. We hebben namelijk allebei Crocs. En ook nog eens neppe.

Hoe is het zo ver gekomen? Dat vraag ik mij ook af en toe af. Het begon allemaal toen we nog maar net samenwoonden. We hadden toen een plavuizen vloer, dus op je sokken lopen op een koude winteravond was uit den boze. Er was iets nodig om de voeten warm te houden. Mijn pantoffels uit mijn Leidse leven waren versleten. Iets waar ik niet rouwig om was, want ze waren van het lelijke soort. Van die ouderwetse, bruine opapantoffels van ribfluweel. De stof was aan de kant van mijn grote teen losgeraakt en de zool was ook nog eens doormidden gebroken. Tijd voor iets nieuws.

Het was noodzakelijk om iets stevigs te kopen. We hadden namelijk een trap met erg smalle treden waarbij je je gemakkelijk verstapte. Met mijn maat 43 ben ik vaak gedoemd tot mannenschoeisels en heb ik een beperkte keuze. Ik ging naar de Scapino voor hopelijk een mooie paar sloffen, maar liep toen de praktische nepcrocs tegen het lijf. Natuurlijk schaamde ik mij voor de aanschaf. De gedachte dat toch niemand ze zou zien, trok mij over de streep. En hun lachwekkend lage prijs.

Eenmaal thuis aangekomen besloot ik gelijk op mijn ‘trots’ rond te paraderen. Boefs reactie bij zijn thuiskomst was onbegrijpelijk en bezorgt me nog steeds de nodige vraagtekens. ”Die wil ik ook!”, riep hij uit toen hij mijn nieuwe stappers zag. Ik klapperde met mijn oren, maar wist gelijk dat de zaak geen tegenspraak dulde. Als Boef eenmaal iets in zijn hoofd heeft, dan moet het ook zo gebeuren. Het moesten wel zwarte worden, maar toen ik met donkerblauwe thuiskwam omdat zijn gewenste kleur niet in zijn maat was, bromde hij toch tevreden.

Nu zijn we in huis dus Jut en Jul met onze Crocs. Jullie hoeven niet bang te zijn om ons op straat in hetzelfde joggingpak en op dezelfde fiets tegen te komen. Daarvoor zijn en blijven we ieder toch te eigengereid. Al moet ik wel bekennen dat ik af en toe Boefs sokken aantrek. Maar dat mag. Van mij dan. Boef is een andere mening toegedaan.

 

Thanks! You've already liked this
Geen reacties